شوک نوروژنیک

توسط: | برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , , | دیدگاه ها: | تیر ۲ام, ۱۳۹۷

شوک نوروژنیک

در شوک نوروژنیک، وازودیلاتاسیون در اثر فقدان تعادل بین تحریکات سمپاتیک و پاراسمپاتیک ایجاد می شود. تحریکات سمپاتیک باعث انقباض عضلات صاف عروقی شده و تحریکات پاراسمپاتیکی باعث انبساط و ریلکس شدن عضلات صاف عروق می شود. بیمار عمدتاٌ تحریک پاراسمپاتیکی را تجربه می کند که باعث اتساع عروق به مدت طولانی شده و منجر به هیپوولمی نسبی می شود. اگر چه حجم خون کافی است، به دلیل انبساط عروقی، حجم خون جابه جا شده و افت فشار خون ایجاد می گردد. تحریکات بیش از حد پاراسمپاتیک در شوک نوروژنیک باعث افت مقاومت عروق سیستمیک و نیز برادی کاردی خواهد شد. فشار خون ناکافی باعث کمبود خون رسانی بافتی و سلولی می شود که در تمامی شوک ها مشترک می باشد.

شوک نوروژنیک ممکن است به دنبال صدمات طناب نخاعی، بی حسی اسپاینال یا آسیب سیستم عصبی ایجاد شود و گاهی نیز در اثر عملکرد سرکوب کنندگی داروها یا ناشی از کمبود گلوکز باشد ( واکنش یا شوک انسولینی). شوک نوروژنیک ممکن است یک دوره طولانی ( صدمه نخاعی شوکی) یا کوتاه ( سنکوپ یا غش) داشته باشد. به طور طبیعی در شرایط استرس، تحریکات سمپاتیکی باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون می شود. در شوک نوروژنیک، سیستم سمپاتیک، قادر به واکنش به استرسورهای بدنی نبوده و نشانه های بروز شوک شبیه به تظاهرات سیستم پاراسمپاتیکی است. برخلاف شوک هیپوولمیک که پوست سرد و مرطوب است. در این نوع شوک، پوست گرم و خشک است. از مشخصات دیگر آن هیپوتانسیون و برادی کاردی است، در صورتی که در سایر شوک ها تاکی کاردی ایجاد می شود.

تدابیر طبی

درمان شوک نوروژنیک شامل برگرداندن تون سمپاتیک یا از طریق تثبیت صدمه ی نخاعی یا در صورتی که بیمار بی حسی نخاعی گرفته، قرار دادن او در پوزیشن مناسب است. درمان اختصاصی شوک نوروژنیک، به علت ایجاد کننده برمی گردد. اگر شوک به دلیل هیپوگلیسمی ( شوک انسولین) ایجاد شده، باید بلافاصله گلوگز تجویز شود.

تدابیر پرستاری

برای جلوگیری از شوک نوروژنیک در بیمارانی که بی حسی نخاعی یا اپیدورال گرفته اند، سر تخت را به اندازه ی ۳۰ درجه بالا بیاورید. بالا آوردن سر تخت، از انتشار داروی بی حسی به قسمت های بالای طناب نخاعی جلوگیری می کند. در موارد مشکوک به صدمه ی نخاعی شوکی، با قرار دادن بیمار در وضعیت صحیح و بی حرکت نگه داشتن بیمار به منظور جلوگیری از صدمه ی بیشتر به نخاع شوکی می توان از بروز شوک نوروژنیک جلوگیری کرد.

اقدامات پرستاری در جهت حمایت از اعمال قلبی عروقی و عصبی بیمار است، تا حمله ی شوک نوروژنیک که معولاٌ زودگذر است، برطرف شود. استفاده از جوراب الاستیک که موجب فشار می شود و بالا بردن پایین تخت، از تجمع خون در پاها جلوگیری می کند. تجمع خون خطر ترومبوز را افزایش می دهد، بنابراین لازم است که پرستار روزانه بیمار را از نظر درد اندام انتهایی تحتانی و هرگونه قرمزی، حساسیت و یا گرمی، مورد بررسی قرار دهد. اگر بیمار از درد ساق پاها شکایت داشت و بررسی های عینی ساق پا نیز با نتایج مشکوک همراه بود، در آن صورت بیمار را باید از نظر ترومبوز ورید عمقی مورد ارزیابی قرار داد. تجویز هپارین یا هپارین با وزن مولکولی کم ( لوونوکس) یا جوراب های الاستیک، و یا استفاده از کیسه هایی که از هوا پر می شوند، می تواند از تشکیل لخته جلوگیری کند. انجام حرکات غیرفعال در دامنه حرکتی مفاصل اندام های بی حرکت، به بهبود جریان خون کمک می کند.

بیمارانی که دچار صدمه طناب نخاعی شده اند، ممکن است دردهای ناشی از صدمات داخلی را گزارش نکنند. بنابراین در مرحله ی بلافاصله بعد از صدمه باید بیمار را از نظر نشانه های خونریزی داخلی که ممکن است موجب شوک هیپوولمیک بشود. به دقت بررسی کرد.

 


مطالب مرتبط :

آزمایش خون در منزل

آمبولانس خصوصی

اکو قلب در منزل

اکو و نوار قلب در منزل

تزریقات در محل

تزریقات در منزل

خدمات پرستاری در منزل

خدمات پزشکی در منزل

فیزیوتراپی در منزل

گفتاردرمانی در منزل

کاردرمانی در منزل

درمان در منزل

رادیولوژی در منزل

سونوگرافی در محل

آزمایش خون در منزل

خدمات پرستاری در منزل

ویزیت پزشک در منزل

ویزیت متخصص در منزل

 

ارسال پاسخ